เหตุเกิดที่บางแสน

.............

..........................

ดวงอาทิตย์ เคลื่อนคล้อย ร่ำลา
ท้องทะเล หลับตา ชวนฝัน
ความทรงจำ หอมกลุ่น วันวาน

ตามกาล แปรผัน ล่องลอย

.............

.......................

...............................

อาทิตย์ก่อน ไปทำงานที่พัทยา
แต่ไม่ได้เฉียดไปที่หาดแม้แต่น้อย
เพราะกว่าจะถ่ายงานเสร็จก็หมดเวลาเที่ยว
ก่อนเข้ากรุงเทพเลยแวะนั่งเล่นที่บางแสน
กะว่า วันธรรมดาแบบนี้คนคงไม่เยอะเท่าไหร่
ที่ไหนได้ ดันตรงกับวันรับปริญญาของ ม.บูรพาพอดี

คนเยอะ แย่งกันหายใจ มองไปทางไหนก็มืดฟ้ามัวดิน

จะเลือกที่นั่งก็ไม่ได้ ตรงไหนว่างต้องเอาไว้ก่อน
พอมันหุบร่มถึงได้เห็นว่า ....
มีแวว... จะซวยเพราะลูกมะพร้าวอยู่ไม่น้อย
เฮ้ออ..นี่แหละ..บางแสน..ไม่เคยเปลี่ยนเลย

.................

..........................

......................................

ก่อนกลับคนเริ่มน้อย เลยมีโอกาสได้เห็นทะเลซะที
เดี๋ยวนี้ พอตกเย็น แม่ค้าหัวใส ....

เอาโคมลอยมาขายเพื่อสร้างบรรยากาศโรแมนติกให้คู่หนุ่มสาว

แล้วก็เป็นอย่างที่หวังจริงๆ โรแมนติก ซ๊า...
คู่ชายหนุ่มข้างๆ อดใจไม่ไหว

.........
ไอ้ตอนถ่ายไม่เห็นหรอกนะ
เพิ่งเห็นตอนโอนลงเครื่องนี่แหละ
..เจ้าตัวเค้าจะรู้มั้ยเนี่ย ว่ามีคนเห็น
แถมบันทึกภาพไว้เป็นหลักฐานอีกตะหาก

.........................

...................................

..............................................

ไม่รู้เป็นไร..หลังๆมานี้ รถติดสาหัสเหลือเกิน
ชวนให้อารมณ์เสียได้ทุกวัน

ต่อให้ขึ้นทางด่วนใช่ว่าจะหลุดพ้น

แต่...แก้อะไรไม่ได้ ก็แก้ที่ตัวเองนี่แหละ
ควักมือถือ มาถ่ายรูปแก้เซ็ง

คิดซะว่า รถติดก็ดี จะได้ดูวิวกรุงเทพ เมืองฟ้าอมร

..........................

.................................

เราเปลี่ยนอะไรให้เป็นอย่างใจเราต้องการไม่ได้หรอกนะ
มีเพียงแต่..เราจะปรับตัวเองให้อยู่กับสิ่งนั้นอย่างไม่ทุกข์ร้อนได้รึเปล่า

.................

................................

.............................................